Bazı davetler vardır; bir kâğıda yazılmaz, gönle yazılır.
Bazı yollar vardır; kilometreyle ölçülmez, muhabbetle aşılır.
İşte böyle bir davet aldık Karaman’dan…
Dostların çağrısına kulak vererek, Selçukya, Kültür ve Sanat Derneği olarak Konya’dan Karaman’a doğru yola revan olduk.
Çünkü şiir, edebiyat ve sanat söz konusu olduğunda güzel bir davet zaten başlı başına kıymetlidir. Hele o davet dosttan geliyorsa, insan yola çıkmadan önce gönlüyle varır gideceği yere.
8 Eylül akşamı Karaman’da gerçekleştirilecek “Şiirden, şarkıya” programı da böylesine anlamlı bir buluşma…
Şairler, sanatçılar, dostlar aynı çatı altında bir araya gelecek; kelimeler, ezgiler ve hatıralar bir yana, asıl gönüller buluşacak.
Sanatın en güzel tarafı, insanı insana yaklaştırmasıdır.
Bir salonda birbirini hiç tanımayan insanlar aynı mısrada duygulanabilir, aynı ezgide geçmişini hatırlayabilir, aynı kahkahada birbirine yakınlaşabilir. Farklı hayatların insanları, birkaç saatliğine de olsa ortak bir duyguda buluşabilir.
Asıl mesele de budur.
Bugün birbirimizi dinlemeye, anlamaya ve aynı masanın etrafında gönül diliyle konuşmaya her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.
KARAMAN’A GİDERKEN…
Karaman’a yalnızca bir programa katılmak için gitmiyoruz.
Bu şehrin sokaklarında tarihi, hafızası, kültürü var.
Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin annesi Mümine Hatun’un manevi hatırası, Karamanoğlu Mehmet Bey’in Türkçeye sahip çıkan o güçlü iradesinin izi var.
Bu topraklarda Türkçe yalnızca konuşulan bir dil değil; bir medeniyet mirasıdır.
1277’de Karamanoğlu Mehmet Bey’in Türkçeye verdiği değeri bugün şiirle, edebiyatla ve sanatla yaşatmak; geçmişle bugün arasında kurulmuş anlamlı bir köprüdür.
Dil hafızadır. Hafıza kimliktir. Kültür ise bir milletin gönül mirasıdır.
İşte bu yüzden Karaman’a giderken yalnızca bir şehre değil, kendi kültürümüzün derinliklerine doğru da yol alıyoruz.
Böyle geceler kendiliğinden ortaya çıkmaz.
Sahnenin ışıkları yanmadan önce pek çok insanın emeği vardır. Günlerce süren hazırlıklar, görüşmeler, telefonlar, davetler, organizasyonlar…
İnsanların birkaç saat içerisinde izlediği bir programın arkasında, çoğu zaman görünmeyen büyük bir gayret bulunur.
Bu nedenle başta Karaman Şair ve Yazarlar Birliği olmak üzere, organizasyona katkı sunan, bizleri davet eden ve gönül kapılarını açan Fatih Avcı (Fettahi) başta olmak üzere emeği geçen herkese gönülden teşekkür ediyoruz.
Kültür ve sanat bir şehrin süsü değil, ruhudur.
Şehirler, yalnızca binalardan ibaret değildir.
Onu şehir yapan; hafızası, insanı, sözü, sanatçısı, yazarı, ozanı ve dostluklarıdır.
Belki de bu akşamın en kıymetli tarafı, aynı salonda farklı hayatların buluşması olacak.
Yaşlarımız, mesleklerimiz, düşüncelerimiz farklı olabilir.
Ama insanın ortak bir dili vardır:
Gönül dili.
Bazen bir mısra söyler onu, bazen bir türkü… Bazen de hiçbir şey söylemeden yan yana oturan iki dostun sessizliği.
İnsan insana iyi gelir.
Bir selâm, bir tebessüm, bir el sıkışma, içten bir “Nasılsın?” bile günlerdir taşınan bir yükü hafifletebilir.
İşte muhabbet tam da budur.
Kendimizi anlatmaktan önce karşımızdakini dinlemek…
Haklı çıkmaktan önce gönül kırmamayı düşünmek…
Aynı masada farklılıklarımızla oturup, ortaklığımız olan insanlığımızda buluşmak…
Bugünlerde en çok buna ihtiyacımız var.
Biz bu yola yalnızca bir etkinliğe katılmak için çıkmıyoruz.
Dostun davetine icabet etmek, dostluğun hakkını vermektir.
Konya’dan Karaman’a uzanan bu yol; iki şehir arasındaki mesafeden çok daha fazlasını taşıyor.
Bir tarafta kadim Konya…
Diğer tarafta dilimizin ve tarihimizin güçlü hatıralarını taşıyan Karaman…
Arada ise bizi birbirimize bağlayan dostluk, kültür ve muhabbet var.
Dileriz ki bu akşam salondan ayrılırken herkesin gönlünde güzel bir hatıra, yüzünde bir tebessüm, yanında yeni bir dost olsun.
Çünkü bazı geceler biter, salonlar boşalır, ışıklar söner.
Ama gönülde kalan güzel bir sohbetin ışığı kolay kolay sönmez.
Konya’dan Karaman’a; şairlere, yazarlara, sanatçılara, güzel söze ve gönül dostlarına selâm olsun.
Bu güzel buluşmaya emek veren herkese gönülden teşekkür ediyoruz.
Şehirler değişir, zaman geçer; fakat gönülden kurulan dostlukların adresi değişmez. Biz bugün o adrese, Karaman’a gidiyoruz.