Kendilerini aydın, bilgili, dünya görüşü bambaşka (!),
Bizi hiçbir şeyden anlamayan, gerici, cahil zannediyorlar.
Yüz yıllık yakın tarihini doğru pencereden okuyamıyor,
Bin beş yüz yıllık İslam tarihini eleştiriyorlar, aşağılıyorlar.
Eleştirel dahi olsa, dinleyip anlama çabası göstermiyor,
Bizi ikna etmek için de ortaya tutarlı bir şey koyamıyorlar.
İslâm adına hizmet için bir mefkûreleri olmadığı gibi,
İslâm karşıtı değişimi ve yozlaşmayı İslâm’a hizmet sanıyorlar.
Yaşananların yerine, yazılanları tarih zannediyor,
Tarihin canlı şahitlerinin anlatılarını dahi kabul etmiyorlar.
Hem biz de Müslümanız diyerek, dini de sahipleniyor,
Hem bizi o dinin mensubu olmakla bile beğenmiyorlar.
Dinin emirlerini öğrenme ve hayata uygulamaya gelince,
Bu devirde de bunlar olur mu, hangi devirdeyiz diyorlar.
İşinde veya hayatında hata eden Müslüman görünce de,
Bak işte, bunlar da “Müslümanız diyorlar” diye eleştiriyorlar.
Müslüman’ın hatası, neden dinden soğutur sizi.
Müslüman hata eder, kusursuz olan İslâm’dır tabi ki.
Siz örnek Müslüman oldunuz da biz mi beğenmedik sizi,
Biz de kusursuz değiliz elbet, neden rahatsız ediyoruz sizi.
Ahlâksız zenginler de, suç işler, neden onları eleştirmezsiniz,
Zenginin ahlaksızlığından, paradan neden uzaklaşmazsınız.
Yoksa para her kapıyı açtığı (!) gibi her pisliği de mi gizliyor?
Bundan mı gözleriniz görmez, kulaklarınız duymaz mı oluyor?
Müslüman kimliğine sahipsek, ne onlar gibi olabiliyoruz,
Ne de Müslümanlığımızı onların isteklerine uydurabiliyoruz.
Zaten niyetimiz de, kulların isteklerine uydurmak değil,
Allah’ın (c.c.) emirlerine ve yasaklarına ne kadar uyabiliyoruz?
Açık söyleyin, sizin Müslümanlığınız nereye dayanıyor?
Hepimize dayatılan, kanunlar ve kültürel yozlaşmaya mı?
Allah’ın (c.c.) Peygamberi (s.a.v.) ile gönderdiği hak dine mi?
Sahi sizin inançlarınızın kaynağı neydi ki nutuk atıyorsunuz.
Öğrenme ve uygulamaya hiçbir çaba sarf etmedikleri gibi,
İnandıklarını (!) yapmaya da nefisleri, gururları izin vermiyor.
Biz Müslümanca yaşamaya çalıştığımız için aşağılanıyoruz,
Onlar gibi değilsek, onların gözünde Müslüman bile olamıyoruz.
Biz edebimiz gereği sustakça, bizi cahil zannediyorlar,
Tabi, onlar bambaşka olunca her şeyi anlıyor, biliyorlar,
Gelen her yalan yanlış bilgiyle, herkese sayıp sövüyorlar.
Araştırmaya, doğrulamaya dahi gerek görmüyorlar.
Kul hakkı sadece, fiziksel zarar veya malını gasb ile midir?
Oysa duyduğun her şeyi söylemen günah olarak yeterlidir. (*)
Sahabeyi bugün görsek biz onları deli zannederiz belki,
Onlar da bizi görse “dinsiz mi bunlar acaba” derler mi?
Eskiden dini inancımız kimliğimizde bari yazıyordu,
Şimdi kimlikler de değişti, dini bilgi içermez oldu.
Resmi olarak Müslümandık, hakkıyla yaşayamasak da,
Şimdi ne resmiyette Müslümanlık, ne de yaşantımızda.
Tarihe hangi pencereden baktığınızın önemi bilinmiyor,
Darbe yaptınız, başarırsanız kahraman, başaramazsanız hainsiniz.
Güçsüzken kuzu postuna bürünürsünüz, bizden sanarız belki sizi,
Elinize güç veya imkân geçince yaptıklarınız ele verir sizi.
Bizi okumamakla itham edip, kendiniz neyi okuyorsunuz?
Bizim hakkımızdaki kanaatlerinizi nerden çıkartıyorsunuz.
Dünya, bizimle mezara gelemeyeceklerden mi ibaret,
Nerde ahlaki değerler, nerde Allah (c.c.) adına ibadet.
-------------------------------------
* Ebu Hureyre (ra) Resulullah'ın (sav) şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:
“Her duyduğunu söylemesi kişiye günah olarak yeter.”
Selim ÖZDEMİR – 10.12.2025