Zaman zaman hepimiz bir çıkmazın içinde hissediyoruz.
Ekonomik belirsizlikler, sosyal kutuplaşmalar, hızla değişen değer yargıları…
İnsan, bu karmaşanın ortasında kendini tırtıl gibi hissediyor; dar bir kozanın
içinde, nefes almakta zorlanıyor. Oysa unuttuğumuz bir gerçek var: Tırtılın
yolun sonu dediğine, Allah kelebek demiş.
Bugünün insanı, sabırsızlıkla şekillenen bir çağın çocuğu.
Her şeyin hemen olmasını istiyoruz; başarı, huzur, sevgi… Oysa dönüşüm zaman
ister. Tırtılın kelebeğe dönüşmesi gibi, insanın da olgunlaşması sabırla olur.
Sosyal medyanın hızla tükettiği gündemler, bireyin içsel yolculuğunu
unutturuyor. Herkes güçlü görünmek istiyor ama kimse kırılganlığını kabul
etmiyor.
Psikolojik olarak toplum, “yolun sonu” duygusunu sık
yaşıyor. İşsizlik, yalnızlık, gelecek kaygısı, aile içi çatışmalar… Bunlar
bireyin içindeki karanlığı büyütüyor. Fakat her karanlığın bir şafağı vardır. Yeter
ki vazgeçmeyelim. Çünkü sabır, insanın en sessiz ama en güçlü duasıdır.
Yüce Güç, tırtıla kanat verip onu kelebeğe dönüştürüyorsa,
bizim de sabrımızı çiçeklendirecektir. Her düğümün bir çözümü, her karanlığın
bir aydınlığı vardır. Bugün sıkışmış hisseden herkes bilsin ki, bu dönem bir
son değil; yeni bir başlangıcın habercisidir.
Mucizelerle dolu, huzurlu ve umut dolu bir hafta dileğiyle…